Eindelijk...
Woensdag 14 mei 2003 was de grote dag! In het bijzijn van de heer Th.M.G. Kuipers, wethouder van de gemeente Apeldoorn, ging eindelijk de eerste paal de grond in! De bouw duurde bijna anderhalf jaar en eind augustus 2004 betrokken de eerste bewoners met vreugde hun nieuwe appartement in een prachtig gebouw met vele gemeenschappelijke voorzieningen.
Maar voor het zover was......
Het begin: November 1993...
In november 1993 was er op initiatief van het LVGO (Landelijke Vereniging Groepswonen van Ouderen) een voorlichtingsavond in Apeldoorn. De bedoeling was mensen te interesseren in het groepswonen van ouderen, maar het liefst in een wat ruimere behuizing dan gebruikelijk was. Van de toen 34 belangstellenden zijn er nu nog twee personen die daadwerkelijk in het project wonen....
In december 1993 was de eerste ledenvergadering met een tijdelijk bestuur. Na bijna een jaar zag dit bestuur het niet meer zitten en door een gebrek aan bestuurskandidaten betekende dit het einde van de vereniging. Na een periode van stilte werd door enkele oud-leden de draad toch weer opgepakt en op 23 januari 1995 was de eerste ledenvergadering van de huidige vereniging (toen nog onder de naam IGOA) met 13 leden.
De bouwpartners
Als je als amateurs wilt gaan bouwen moet er natuurlijk wel enige deskundigheid in huis gehaald worden. De meest logische partner zou dan een projektontwikkelaar kunnen zijn. De vereniging voelde er meer voor om een woningbouwvereniging in de arm te nemen. Er werd een verzoek ingediend bij woningbouwvereniging “St. Joseph” te Apeldoorn (nu “Woonmensen”). Op dit verzoek werd positief gereageerd!
Diverse woongroepen in het land werden bezocht om de kunst van het groepswonen af te kijken. Verder werd er veel tijd besteed aan het vinden van een bouwlokatie. Elke lokatie die de aspirant-woongroep aan de Gemeente Apeldoorn voorstelde werd afgewezen. De reden? De bestemming was steeds: sociale woningbouw. Alsof groepswonen niet sociaal zou zijn....
In 1997 nam (toen nog) St. Joseph een project in ontwikkeling aan de Snelliusstraat in de wijk Kerschoten. Hier kon de vereniging ook een deel van krijgen. Iedereen blij; het leek een mooi gebouw te worden op een leuke lokatie. De naam van de vereniging werd toen “Havesate”. Na verloop van tijd werd dit plan op losse schroeven gezet door protesten van de omwonenden en het naast gelegen Hubertus. Het advies van St. Joseph was toen: stop er mee, dit gaat jaren duren. De teleurstelling was groot. Men zag het niet meer zitten.....
Samenwerken....
Ondertussen was St. Joseph Apeldoorn onder de naam Landstad gaan samenwerken met Le Clerc Plan onwikkeling uit Twello en Rentré uit Deventer. En zo kwamen we via een omweg toch nog bij een projectontwikkelaar terecht...
Van beide kanten moest men wennen aan de samenwerking. De toekomstige bewoners wilden uiteraard inspraak, maar dat werd door de projectonwikkelaar als veeleisend ervaren. Na enkele “stevige” gesprekken werd de samenwerking steeds beter en heeft de woongroep gelukkig nog veel invloed kunnen uitoefenen op het ontwerp.
Een nieuwe kans!!
En dan.....eind 1998: St. Joseph ging bouwen in Osseveld-oost. Een nieuwe wijk aan de rand van Apeldoorn. Het project Ruisend Veld deed z’n intrede. Volgens de de gemeentelijke projectleider zouden we er eind 2001 kunnen wonen! Men zag het weer helemaal zitten! Na enkele projecten te hebben bekeken werd van Ardenne Architecten uit Arnhem gevraagd een ontwerp te maken. Na een mooi (maar helaas te duur) ontwerp, werd uiteindelijk het derde ontwerp door de leden van de vereniging goedgekeurd. Met het verkrijgen van deze lokatie aan het Verlaat, werd de naam van onze vereniging “Ruisend Veld”. Een nieuwe fase brak aan.
Vertragingstaktiek
Toch was men nog niet van de problemen af. Van wonen in 2001 kwam nog helemaal niets terecht. In de eerste plaats werd mede door de eisen van de bewoners de ontwerpfase vertraagd. Tweemaal drie maanden bleven de tekeningen in een ambtelijke bureaula liggen..... Er gingen (beschermde) oeverzwaluwen nestelen op het bouwterrein.... Door omwonenden werd dit weer aangegrepen om de bouw te stoppen c.q. te vertragen. En als laatste tegenvaller bleek er vervuilde grond op het bouwterrein te liggen...
December 2002: de bouwvergunning...
Maar eindelijk, eind december 2002 werd toch de bouwvergunning afgegeven. Woensdag 14 mei werd door een aantal woongroepleden op een ludieke wijze de eerste paal geslagen. De bouw ging van start en in maandelijkse bouwvergaderingen werd men goed op de hoogte gehouden van de voortgang van de bouw die bij Trebbe Bouw in goede handen bleek te zijn. Ook in deze fase was er nog gelegenheid zo nodig invloed uit te oefenen op de uitvoering. Eind augustus 2004 werd het gebouw opgeleverd en kregen de eerste bewoners - 11 jaar na de eerste vergadering van de toenmalige vereniging - de sleutel van hun nieuwe appartement. Men is van mening dat men nu beschikt over één van de mooiste van de ongeveer 200 woongroepgebouwen in Nederland.
Moraal?
Subsidie Diverse instellingeng hebben subsidie gegeven voor de inrichting van de gemeenschapsruimten.
De moraal van dit verhaal? Je kunt er niet vroeg genoeg mee beginnen. Als je 65 bent ben je echt te laat. De huidige bewoners zijn daarom het toenmalige bestuur zeer dankbaar voor de enorme inzet en bewonderen het grote doorzettingsvermogen om dit project groepswonen tot een goed einde te brengen. Ook past dank aan de Gemeente Apeldoorn die subsidies verschafte en financiële tekorten heeft weggewerkt. Voor de inrichting van de gemeenschappelijke ruimten in het gebouw heeft men met succes een beroep gedaan op diverse subsidieverschaffers, zoals: het VSB fonds, het Oranjefonds en de Gemeente Apeldoorn.
Ook daarvoor uiteraard onze hartelijke dank....
Fotogalerie bouwproces
| Klik hier om naar de galerie te gaan |




